In de Ouderkring hadden we het afgelopen week over complimenten. We geven ze veel, misschien iets te, want uit onderzoek blijkt dat kinderen zich structureel meer overschatten dan pakweg 40 jaar geleden. Wanneer heeft een compliment waarde?
Als het van binnen komt. Dan ziet de ander het van buiten aan jou.
En voelt de ander het van binnen.
Hoe kan het dat we onze kinderen dood gooien met complimenten en we ze aan onze partners nauwelijks geven? Hoe kan het dat we zoveel praten in niet en weinig in wel? Is een compliment hetzelfde als waardering? En geven we eigenlijk wel eens waardering aan onszelf?
Dank voor het gesprek Heba, Nadia, Eka en Houria!
metclement.nl 