Afgelopen week nam ik afscheid van de docenten die ik 2,5 jaar begeleid heb bij ROC Top. Als coach, als intervisiebegeleider, als trainer op studiedagen. Allemaal met eenzelfde doel: het verstevigen van het pedagogisch-didactisch klimaat.
1 docent vatte het mooi samen: “je bent een gids”. Dat is precies wat ik wil zijn. Vaak loop ik naast je, kijk en luister ik met je mee. Soms loop ik voorop, wijs ik de weg, vaak loop ik achter je om jou en je team aan te moedigen je eigen weg te banen.
Dat gaat over kennen en gekend worden. Over doen waar je onderwijshart sneller van gaat kloppen om vanuit daar te verbinden met je leerlingen. Dat gaat over je leerlingen aanmoedigen datzelfde te doen.
Vanuit verbinding in verbinding, bouwen aan een stevig pedagogisch didactisch klimaat.
Dat verveelt mij als gids nooit. Nee nooit.
Dank! Voor de omhelzingen, de chocolaatjes, de warme woorden, zelfs in een lange ouderwetse brief.

