Gevoelens. Ze komen en gaan. Ook in de ouderkring.
Dat wat je voelt, wijst je naar wat op dat moment belangrijk voor je is. Dan zijn gevoelens ineens niet meer onhandig, niet welkom of juist GE-WEL-DIG. Ze geven ons gewoon informatie. Over wat we zelf nodig hebben, onze kinderen, wat we nodig hebben om een ouderkring te zijn waar we kunnen en durven delen.

Dat is steeds weer kennismaken.
Kennis-maken: hoe kijk jij naar jezelf, het leven, je kinderen en opvoeding?
En steeds weer ontmoeten.
Ont-moeten: we parkeren onze gedachten over alles wat moet. Om in het hier en nu open en leeg te luisteren.

Ont-moeten geleend van collega Marieke Wilbers-Houtappels

Wil je weten hoe je een gelijkwaardig gesprek kan voeren met ouders, met kinderen, met mensen die jouw taal niet spreken, met mensen met wie je anders weinig contact hebt?

Stuur me een persoonlijk bericht

Wat je iemand wenst voor het nieuwe jaar, zegt iets over wat belangrijk voor je is. Iets waar je misschien wel met heel je hart naar verlangt.

beweging
gezondheid
vrede in huis, in jezelf, in de wereld
rust
natuur
eenheid

In de Ouderkring praten we over de dingen die ons bewegen. Met handen en voeten, tolken, Google Translate en met behulp van de TIJD.

“De ouderkring is het enige moment in de week voor mezelf” aldus een ouder.

Wil je weten hoe je een wezenlijk gesprek voert dat bijdraagt aan vertrouwen in jezelf, elkaar, de wereld om ons heen? Stuur me een bericht.

Afgelopen week was er weer een Ouderkring.

Hoe ga je om met boos, druk, stil gedrag van je kinderen?
Wat gaat er achter het gedrag schuil? Is je kind boos of voelt het zich eigenlijk machteloos, verdrietig of alleen? En hoe voel jij je als ouder als je kind ‘stampei’ maakt? Wat is dan belangrijk voor jou?

We stonden stil bij wat IS om vanuit daar te bedenken wat PAST. Bij jou, bij je kind, bij de situatie op dat moment. Als we goed naar elkaar luisteren, formuleren we onze eigen adviezen. Dat is wat we in de Ouderkring doen.

Benieuwd hoe je een gelijkwaardig, laagdrempelig en gestructureerd gesprek voert met ouders, kinderen, leerkrachten, het team? Stuur me een PB.

#ervaringsdeskundigheid#eenluisterendoor#ouderschap

Deze keer in de avond met heerlijk eten van Nina Brenjo.
Dank voor de samenwerking allemaal. Sean Morrissey Heba.

In de Ouderkring hadden we het afgelopen week over complimenten. We geven ze veel, misschien iets te, want uit onderzoek blijkt dat kinderen zich structureel meer overschatten dan pakweg 40 jaar geleden. Wanneer heeft een compliment waarde?

Als het van binnen komt. Dan ziet de ander het van buiten aan jou.
En voelt de ander het van binnen.

Hoe kan het dat we onze kinderen dood gooien met complimenten en we ze aan onze partners nauwelijks geven? Hoe kan het dat we zoveel praten in niet en weinig in wel? Is een compliment hetzelfde als waardering? En geven we eigenlijk wel eens waardering aan onszelf?

Dank voor het gesprek Heba, Nadia, Eka en Houria!

Toen ik 30 jaar geleden een puber was, hing deze uitspraak van hashtag#Loesje in mijn kamer. Misschien was ik zo blij met mijn eigen puberteit dat ik er wel in wilde blijven hangen. Meer nog voorvoelde ik dat er iets in deze fase schuilt waar we een leven wat aan kunnen hebben.

Ik werd pedagoog. Het zal ermee te maken hebben. De genegenheid die ik voel voor mensen die de wereld om zich heen bevragen er tegenaan schoppen omdat er zoveel is om het niet mee eens te zijn en zoveel om te ontdekken en te omarmen tegelijkertijd. En nee dat kan niet even wachten omdat je morgen een toets hebt, de afwasmachine de vuilnis blablabla.

HA!

Alweer sinds anderhalf jaar schrijf ik voor het hashtag#NJI. Over kinderen, ouders en de puberteit. Hoe je als ouder weg kan blijven van preken, hoe je op je handen zit en ze net op tijd kan uitstrekken, hoe je zo achteloos mogelijk iets wezenlijks zegt. Nu ik zelf twee pubers heb, weet ik werkelijk wat timing is.

Ik ben Daphne Clement. Pedagoog, mens, moeder en opnieuw, nog steeds voor altijd puber.

De eerste ouderkring van dit schooljaar vond gisteravond plaats op #deindischebuurtschool. Wachtend bij de open deur. Half 8. Geen idee wie en hoeveel ouders zouden komen.

En: het waren er 5! Is dat veel? Is dat weinig?
Precies genoeg om te groeien.

Want vertrouwen gaat niet over 1 nacht ijs. Zeker niet als het gaat over het grootste wat je in je leven hebt: je kinderen, jezelf en de kwetsbaarheid die dat met zich meebrengt.

We hadden het over hoe we onze kinderen kunnen begeleiden in hun (social) mediagebruik, over kinderen die ons een stap voor zijn, over knuffelende vaders. Over het verlangen naar onze eigen kindertijd waarin zorgen nog niet bestonden.

En dan was er nog een uitsmijter van een vader die in 1 keer samenvatte wat ouderschap is:

“Wij zijn niet van hun gekomen
Zij zijn van ons gekomen.”

Als opvoeden zorgen is, hoe zorg je dan voor jezelf?

Alleen een film kijken, dansen, onder het dekentje op de bank, uit huis gaan, de straat op met een thermoskan koffie, wandelen, muziek maken met een vriendin. “Ik zorg voor mezelf, ga naar buiten, ruik de lucht in de natuur en voel innerlijke rust.”

Vandaag was de laatste bijeenkomst van de Ouderkring voor de zomervakantie. Ik maakte kaartjes die we op de koelkast of aan onze spiegel kunnen hangen, in onze agenda of telefoon kunnen steken, ter herinnering.

Begrijpen en begrepen worden is 1 van onze belangrijkste menselijke behoeften. Daarom organiseer en begeleid ik ontmoetingen waarin de tijd wordt genomen naar elkaar te luisteren. Dat doe ik het liefst in opvoeding en onderwijs. Want als docenten, ouders, pedagogisch professionals zelf tonen hoeveel voldoening openhartige gelijkwaardige ontmoetingen opleveren dan nodigen we kinderen uit dat ook te doen. Dan merken ze dat luisteren naar elkaar EN jezelf, praten MET in plaats van OVER, je vrolijk, vriendelijk en vreedzaam maakt.

Vandaag oefenden we in de Ouderkring met op onze handen zitten. Met moeite hielden we onze ‘weet je wat jij moet doen’, ‘ja maar’s’, ‘dat heb ik nou ook altijd’ binnen… totdat de ander zich volledig begrepen voelde.

Benieuwd hoe je als school, als wijkteam, als sportclub invulling kan geven aan je pedagogische opdracht samen met kinderen, ouders, jongeren? Ik luister, kijk, denk graag met je mee.